Sakarya'da gözlerimi açmışım. 1 ay kadar sonra İstanbul'a taşınmışız. Babamın işi orada diye. Pendik'e çarşının tam göbeğine. Ben 7 yaşıma girdiğimde erkek kardeşim dünyaya geldi. O sıra aynı mahallede 3-4 daire ileri taşındık. Ben 18 yaşıma gelene kadar da orada ikametgah ettik. 7 Eylül 2015 tarihinde Sakarya'ya taşındık. Yani bu benim için inanılmaz kötü bir durum. Bütün yaşanmışlık bütün arkadaşlarımı orada bırakıp gelmek zorunda kaldım. Arkadaşlarım yazmaz oldu. Burada yeni okulumdaki insanlar bana fazla yabancı geldi ısınamadım. Bir nevi içime kendi kabuğuma çekildiğim bir sene oldu. Önümde üniversite sınavı vardı ve bu durum benim sınava çalışmamı da engelledi. Hep gizli gizli ağladım, zaten hep acımı içimde yaşayan biriyimdir. Kendimi hep yalnız özgüvensiz hissettim. Neyse tabi sonrasında sınavlarım kötü geçti yazacak doğru dürüst bir bölüm bulamayınca tercih yapmadım. Pişmanmıyım, asla! Önümde koca bir sene var koca bir yaşam geleceğim için kocaman bir zaman. Şimdilerde eskisi gibi değilim hem özgüven eksikliğimi yendim, hemde kendime olan inancım geldi. Eski hatalarımdan ders aldım ve bence biraz da büyüdüm. Yaz tatilinden bu yana haftada 2 gün waikiki'de çalışıyorum. Hem aileme yük olmamış oluyorum hem de haftanın geri kalan günlerin de geleceğim için ders çalışıyorum.
şimdilik hayatım bu şekilde hayatım. Buraya kadar yazdıklarımı okuduysanız teşekkür ederim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder